Tussen de dagen met storm en regen, kan er ineens zomaar een mooie vliegdag tussen zitten. En dat was goed nieuws voor Querine, die vandaag samen met haar vader meevliegt.  Querine's liefste wens is om piloot te worden. De reden van deze vlucht was onder andere om haar te laten ervaren wat vliegen is, zodat ze kan beoordelen of ze het echt leuk vindt. Best wel spannend dus vond ik. Haar hele carriérekeuze hangt misschien wel af van deze vlucht..... Maar gelukkig, ze genoot ervan, en heeft zelf alles gevlogen behalve de start en landing. Daarvoor waaide het nog wat te hard.

We zijn van Lelystad naar Texel gevlogen. De bedoeling was via de Schiphol CTR, en misschien zelfs over Querine's huis in Zwanenburg. Maar helaas, de CTR crossing werd geweigerd vanwege drukte op Schiphol. Misschien moesten ze nog achterstand wegwerken vanwege de slecht-weer dagen in de afgelopen week? Het was in elk geval de eerste keer dat een crossing niet werd toegestaan. Jammer voor Querine, maar als alles goed gaat landt ze daar misschien zelf over een paar jaar :-)

Ondanks de vele regen van de afgelopen dagen was de baan op Texel in prima staat. Zoals altijd werden we hartelijk welkom geheten door Ed de Bruin op de toren. Na een versnapering in het restaurant kozen we weer het luchtruim met Teuge als bestemming. Na een korte stop op Teuge weer terug naar Lelystad. Restte voor mij alleen nog het stuk terug naar Eelde. En wow, wat klimt de Piper in de koude lucht en als je er alleen in zit. 

Nora zat vandaag aan de stuurknuppel van de PH-RCF, en vloog de Cessna 172 keurig over het verkeerspark van Assen, over het Nije Hemelriek, en het Balloer veld. Ze moest hard werken, want het was 'sportief' weer. Er stond op de baan wel 20 knopen wind, met maximum 30 knopen. Dat was ook wel te merken, het was flink hobbelig in de lucht. Gelukkig kon Nora er goed tegen, evenals haar broer Mart en vriendin Anna die op de achterbank van de Cessna meevlogen.

Nora, Mart en Anna op de Cessna

Ik hoorde 's ochtends dat Evelyn uit Uganda in Nederland is voor een korte zakenreis/vakantie. En onverwacht trok de mist in de middag helemaal op. Zelfs 10km zicht, wat veel is voor de nevelige dagen die we tegenwoordig veel hebben. Dus ik dacht, ik bied haar aan om Groningen eens vanuit de lucht te bekijken. Ze vond het wel erg spannend, maar durfde gelukkig wel! Evelyn wou ook graag de zee zien, wat natuurlijk prima te regelen is. Even een rondje over Schiermonnikoog. Het was heel rustig weer uiteraard, want nauwelijks wind (7 knoopjes).  Hier en daar waren grote mistgebieden te zien, als wolken die op de grond lagen. Wel een mooi gezicht, bijvoorbeeld hoge gebouwen die uit de mist oprijzen.

Twee mooie vrouwen in mijn vliegtuig :-)

Op deze vlucht over Doezum, Grijpskerk en de Wadden zat ik naast Eslin. Eslin is echt een schat van een meid. Ze wilde heel graag vliegen, maar vond het natuurlijk ook wel een beetje spannend. Dat is ook niet gek als het de eerste keer is dat je gaat vliegen (nou ja, eigenlijk de tweede keer, maar de eerste keer was ze 6 en zat ze in een grote Boeing) Dus toen we in de Cessna stapten vroeg ze een beetje bezorgd of we niet te hoog zouden gaan, of te snel. Maar het viel allemaal mee. Het was ook mooi rustig weer, een hogedruk gebied met geen wolkje aan de lucht en weinig wind. Eslin heeft zelf gevlogen van Eelde tot over de Waddenzee en terug! Toen we over Grijpskerk vlogen zagen we Max (zie vorig verslag) staan zwaaien met een grote vlag! Max had Eslin verteld over zijn vliegavontuur vorig weekend ... en zo is het gekomen.

Met Max en zijn ouders een rondje gevlogen over zijn huis in Grijpskerk en zijn school in Groningen. Max heeft het grootste deel van de vlucht zelf het stuur (of de yoke zoals het officieel heet) in handen gehad. En vliegen, dat kun je wel aan Max overlaten. Hij maakt keurige bochten en blijft netjes op dezelfde hoogte. Na de vlucht zijn we nog naar de verkeerstoren geweest.